এপিটাফ: January 2019

Pages

বেটুপাত
কপিল দাস
মৰীচিকা

সমন্বয়ৰ বাৰ্তা সদায় সত্যৰ সন্ধানত

No comments:

Email This BlogThis!Share to X Share to Facebook Share to Pinterest

Newer Posts Older Posts Home

Subscribe to: Comments (Atom)

Followers

জনপ্ৰিয় লেখা

মই কিমান কান্দিলে তুমি সুখী হ'বা? (কবিতা)

মই কিমান কান্দিলে তুমি সুখী হ'বা? কিমান দুখ পালে চকুলো এটুপি ওলায় তুমি জানানে? বহুতেই কয় লৰাবোৰে কান্দিব নাজানে, কান্দিব নজনা...
অনাথ (চুটি গল্প)

ডিভোৰ্চ পেপাৰখনত চহীটো কৰি থাকোতেই টোপ টোপকৈ চকুলো সৰি থাকিল অংশুমানৰ ৷ নিজতকৈয়ো বেছি ভাল প...
কেইটামান সাধাৰণ টিপচ্-

১) প্ৰয়োজনতকৈ অধিক আশা নকৰিব , ই আমাক কষ্ট দিব পাৰে ৷ ২) নোপোৱাবোৰ এৰাই চলিব ৷ ৩) দুখ পাব পৰা উৎসৰ পৰা সদায় আতৰ...
কেইটিমান নক'বলগীয়া কথা-

*জীৱনত দুখ নাথাকিলে সুখ কি কেনেকৈ বুজি পাবা?? *জীৱন জীৱনেই, জীৱনক বেছিকৈ বুজিৱ গলে কেতিয়াবা কষ্টহে পাবলগীয়া হয় ৷ *সুখ-দু...
অনুতপ্ত (অনুগল্প)

হঠাৎ ফোনটো বাজি উঠাত তন্ময়তা ভাগিল সত্যজিতৰ ৷ হাতত জ্বলি থকা চিগাৰেট ডালত শেষ শোহাটো মাৰি নিষ্ঠুৰ ভাৱে হত্যা কৰ...
প্ৰেম অজুহাত আৰু কিছু কথা…

অজুহাত ! এক বাস্তৱ তথা নিৰ্মম সত্য ৷ এই যে জীৱন নাওঁখনি নিৰৱছিন্ন ভাবে চলাই লৈ গৈছে আপুনি ৷ কিয় ? উত্তৰ এটাই— অজুহাত; সুখৰ, সপোনৰ, এটা ভ...
প্ৰেম বিষাদ ইত্যাদিৰ কথাৰে…(অনুভৱ)

✍ কপিল দাস তাইৰ অতিকৈ আপোন আছিল সি ৷ খাওঁতে, শোৱতে, উঠোতে বহোতে তাৰ মাত এষাৰ নুশুনিলেই নহৈছিল ৷ ফোনৰ উপৰি ফোন, ঘন্টা ঘন্টা ধৰ...
অপ্ৰত্যাশিত ‬(চুটি গল্প)

আজি অংকিতাই শেষ বাৰৰ বাবে লগ কৰিব অনুৰাগক ৷ হয়তো আৰু কেতিয়াওঁ দেখাদেখি নহ ' ব সিহঁতৰ ৷ … : সোন ঘৰত বহ...
পাগল (অসমীয়া খবৰত প্ৰকাশিত অনুগল্প)
এমুঠি ধূলিত জীৱনৰ উত্তাপ (গল্প)

হোষ্টেলৰ চাৰিবেৰৰ মাজত ভাস্বতীৰ নিজকে এজনী আত্মাভিন্ন অনাথিনি যেন লাগিল ।দিনটোৰ মোহ এৰি বেলিটোৱে পশ্চিমৰ শেষ প্ৰান্তত ...